Sensizken..

Ağlamazdım ve efkârlanmazdım gün batarken..

Öyle uzun uzun da dalmazdım deniz dalgalanırken..

Bu gece içsem içsem de bir sen kalsan şehrimde..

Hani korkmadan tutsam ellerini bir adım bile yokken..

Durup dururken düşmüyordu aklıma mehtabın ışıkları..

Ve dolanmıyordu hayallerime hüzün sarmaşıkları..

Bu gece bitsem bitsem de bir sen kalsan şehrimde..

Hani çekinmeden söylesem cümleler birbirine dolanırken..

Üşümezdim her esen rüzgarda ve sıcaktı ellerim..

Böyle hep yarım da kalmıyordu nefeslerim..

Sensiz sabah olmayacak ve karanlığım korkutacak geceyi..

Hani hep sen olsan da ben hep seni özlerken..

Sabahın karanlığa saklandığı yerde dilimde bir şarkı..

Ve susuyorken şehir,yankılanıyorsa hayallerim..

Ve unutulmuyorsan bu tende kendimi unuturken ben..

Hayallerin gibi ansızın gelsen gecenin bi yarısı sen..

Unutulmuş eski bir şarkıyken ve artık söylenmiyorken..

Şimdi daha derinden söylüyorum şarkıları bir dinlesen..

Beni mırıldanır mısın sende bir gece sebepsiz yere uyandığında..

Hani korkmadan sende benim gibi ve ellerimi tutarken..

Offf hayallerim offf size içmek yok artık..

Bakın işte yine baş başa kaldık..

Biraz da iyiyiz sandık..

Sanırım kendimizi kandırdık..

Diye,tam da böyle hayalinle konuşurken ..

Hani gel işte be yada bi uğra hani geçerken..

Korkma sabaha unuturum söz..

Ben yine sarhoş olurum sen ellerimi tutarken..

Yine unuturum adımı gözlerini içerken ..

Sabaha unuturum söz..

Hapsetmem seni buraya..

Hem kimseye de demem ..

Kalmasan da gel be,ben yine..

Ben yine bir tek seni severken..