Olmaz mı??

Uyuyorsun,uyuyorsun da haberin yok kopan fırtınadan..

Ben yaşarken bi kuytuda ölürken haberin olmadan..

Ve tüm cümleleri sen kokan bi şiirden ibaretken ömrüm..

Nasıl özlüyorum duysan,duysan olmaz mı??

Yazsam kağıtlara yansalar kül olsalar..

Yaşasam ömürlerce sığmasa yarım kalsalar..

Ahh.. noktaların bitirmeye kıyamadığı cümlelerin varken bende..

 Bu hislerin bir zerresi hapsolmasa tende olmaz mı?

Hangi gecenin sabahında yazmıyor ki adın ..

Sensiz beni nasıl ısıtır ve hangi yangın..

Ve ben korkuyorsam bitiyorsa her güzel şey..

Ben hep seni izlesem uzaktan öylece olmaz mı??

Nasıl da dargın cümleler nasıl da beklerler adını..

Ama bilmezler ki adın başlatır bitmeyecek yangını ..

Ele ayağa düşmüşken sevda ve ulu ortayken sevmeler..

Ben sana öyle masum öyle hasret kalsam olmaz mı??

Eksiliyor ömrüm ve her saat eksilir sanıyorum..

Buzdan kaplı bir alev içinde bir üşüyor bir yanıyorum..

Aslında eksilmek nasıl olur şimdilerde anlıyorum..

Ben hiç eksilmesem ve sen öylece usul usul baksan olmaz mı??

Gideceksin..

Gideceksin,belki de gitmelisin hangi yağmura kal denir..

Söylesene hangi ateş yakmasın diye beklenir..

Sen yalan şehrin gerçek insanı sen güneşin ufka yazdığı..

Sen gidersin de söylesene senden nasıl gidilir..

Öyle geliyorsun ki gitmeleri konduramıyorum sana..

Öyle başka ki gülüşün ağlamaları bırak bana..

Ve bahardan çaldığım goncasın benimse soğuktur şehrim..

Gideceksin,belki de gitmelisin sen aitsin bahara..

Belki her şarkıya miras kalacak adın..

Belki de sustuklarım olacaksın ansızın..

Belki de küserim baharlara kışları beklerim artık..

Ama gideceksin,belki de gitmelisin hadi aldırma bana..

Ellerim boş kalırcasına git..

Tüm şehir yanarcasına git..

Belki beni unuturcasına bak da..

Bu şiiri yırtarcasına git...

Ve korkma bil ki unutmuş gibi bile yapmayacağım..

Aklıma gelirsen yırtıp kağıtları masaya adını yazacağım..

Ama hiç anlamayacağım nasıl oldu nasıl durdu zaman..

Hangi goncanın suya yansımasıydın hep arayacağım..

Suskun Harfler..

Suskun harflerimiz var içimizde bir kuytuda..
Kos koca sevdalarımız nasıl da duruyor tozlu bir kutuda..
İşte biz,biz büyük adamlarız boş değil tozlu kutularımız..
Ve avuçlarımızda suskun harflerle haykırılmış kos koca sevdalarımız..

Biz gülümseriz hayata ve suskun harflerle göz yaşı yazarız..
Biz hoşçakal deriz de burda kal derken çok korkarız..
Biz büyük adamlarız boş değil suskun cümlelerimiz..
Ve avuçlarımızda suskun harflerle haykırılmış kos koca sevdalarımız..

Bazen uzun uzun ne de güzel konuşuruz bahsetmedikçe ondan..
Nasıl da uzak dururuz o güzelin olduğu sokaktan..
Biz büyük adamlarız boşuna değil bi üst sokaktan çizdiğimiz yollarımız..
Ve bizim avuçlarımızda hiç duyulmamış kos koca sevdalarımız..

İşte böyle biraz suskun harflerle yazarız şiirlerimizi..
Ve böyle biraz eksik kurarız hayallerimizi..
Tabi dileriz onu belki her gün belki hep aynı umutla..
Ama biz çabuk uyanırız güzel rüyalardan..
Biz büyük adamlarız anlarız olmayacak duayı..
Ama amin derken de saklarız dudaklarımızı..
Avuçlarımızda suskun harflerle haykırılmış kos koca sevdalarımız..
Ve hep bi köşede unuttuk sandığımız sessiz pişmanlıklarımız..